วันจันทร์ที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2550

กิจกรรมฝึกเล่นเครื่องดนตรีไทยประเภทเป่า(ขลุ่ย) ป।๖



ครูผู้สอนจัดการเรนียนการสอนโดยใช้สื่อทางเทคโนโลยีเข้าช่วยในการสอน
...**...**...**...**



ครูผู้สอนอธิบายถึงลักษณะ/องค์ประกอบของ"ขลุ่ยเพียงออ"ให้นักเรียนฟังและทำความเข้าใจ
...**...**...**...**...

ครูผู้สอนถามนักเรียนถึงความยาวของขลุ่ยเพียงออว่ามีความยาวเท่าไหร่
...**.***..***...***...


การกราบไหว้บูชาครู "พ่อแก่"
...**...**...**...**...*...


ครูผู้สอนสาธิตการเป่า ขลุ่ยแบบไล่เสียง ๗ เสียงให้นักเรียนฟัง
...**...**...**...**...**...
ครูผู้สอนบอกเคล็ดลับการเป่าแบบเสียงขลุ่ยไม่แตก
(ผู้เป่าจะต้องปิดรูของขลุ่ยให้มิด)
...**...**...**...**...**॥

นักเรียนฝึกเป่าขลุ่ยและทดลองเป่าแบบไล่เสียง ๗ เสียง
...**...**...**...**...**...


นักเรียนฝึกเป่าขลุ่ยอย่างตั้งใจและมีสติ
...**...**...**...**...***...
ครูผู้สอนให้นักเรียนออกมาเป่าขลุ่ยโดยเป่าไล่เสียง ๗ เสียง ครั้งละ ๑ คน
**...**...**...**...**...

ครูผู้สอน บอกเคล็บลับในเป่าขลุ่ย เพื่อไม่ให้เสียงแตก




นักเรียนเข้าร่วมกิจกรรมฝึกเป่าขลุ่ย ตัวโน๊ต ด ร ม ฟ ซ ล ท ด


นางบำเพ็ญ พงษ์พานิช

(ครูประจำชั้นประถมศึกษาปี่ ๖/๒)


นายภูษิต วันทา

(วิทยากรสนับสนุนการสอนกลุ่สาระการเรียนการสอนกลุ่มสาระศิลปะ)

และ

คณะนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ ๖/๒



นางจารี สุขสวัสดิ์
(ครูประจำชั้นประถมศึกษาปีที่ ๖/๓)

นายภูษิต วันทา

(วิทยากรสนับสนุนการสอนกลุ่มสาระการเรียนรู้ศิลปะ)

และ

คณะนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ ๖/๓



ใบความรู้
ใช้ริมฝีปากเป่าขลุ่ยตรงช่องที่ใช้เป่าโดยเกร็งริมฝีปากนิดหน่อย แล้วค่อยเป่าลมเข้าไปโดยใช้นิ้วมืดซ้ายและมือขวาบังคับเสียงขลุ่ย
ขลุ่ยเพียงออ
เสียงโด ใช้ตัวย่อ ด
เสียงเร ใช้ตัวย่อ ร
เสียงมี ใช้ตัวย่อ ม
เสียงฟา ใช้ตัวย่อ ฟ
เสียงซอล ใช้ตัวย่อ ซ
เสียงลา ใช้ตัวย่อ ล
เสียงที ใช้ตัวย่อ ท
เสียงโดสูง ใช้ตัวย่อ ดํ
เสียงเรสูง ใช้ตัวย่อ รํ

ขลุ่ยเป็นเครื่องดนตรีดั้งเดิมของไทยชนิดหนึ่ง แต่จะเป็นเครื่องดนตรีที่คนไทยคิดประดิษฐ์ขึ้นใช้เอง หรือได้รับอิทธิพลจากชาติอื่นไม่มีหลักฐานปรากฏแน่ชัด เพราะชาติอื่นก็มีเครื่องเป่าซึ่งมีลักษณะคล้ายกับขลุ่ยของคนไทยเหมือนกัน เช่น ขลุ่ยของญี่ปุ่นเรียก ซากุฮาชิ ซึ่งใช้เป่าเหมือนกับขลุ่ยไทย ขลุ่ยของอินเดียเรียก มุราลี ส่วนของจีนก็มีก็มีขลุ่ยเช่นเดียวกันแต่ใช้เป่าด้านข้างเรียกว่า ฮวยเต็ก ถ้าเป็นแบบที่ใช้เป่าตรงแบบขลุ่ยไทยจะเรียกว่า โถ่งเซียว แต่จะต่างกันตรงที่ขลุ่ยของจีนไม่มีดาก การเป่าต้องใช้การผิวลมจึงจะเกิดเสียง ปัจจุบันขลุ่ยเป็นเครื่องดนตรีที่มีบทบาทสำคัญ วงดนตรีหลายประเภทจึงขาดขลุ่ยไม่ได้เลยทีเดียว เช่น วงมโหรี วงเครื่องสายชิดต่างๆ วงปี่พาทย์ไม้นวม วงปี่พาทย์ดึกดำบรรพ์ เป็นต้น เอกลักษณ์ที่สำคัญของขลุ่ยไทย คือการทำลายบนเลาขลุ่ยให้เป็นลวดลายต่างๆ ซึ่งการทำลายนั้นอาจมาจากใช้ความร้อนจากตะกั่วที่หลอมละลาย หรือการลนไฟ เป็นต้น เพื่อให้ขลุ่ยมีความสวยงามมากยิ่งขึ้น เช่น ลายน้ำไหล ลายหกขะเมน ลายหิน ลายกระจับ ลายผ้าปูม ลายดอกจิก เป็นต้น แต่ถ้าผิวของไม้ไผ่ที่นำมาทำขลุ่ยสวยอยู่แล้วอาจไม่ต้องทำลวดลายก็ได้

กลุ่มสาระการเรียนรู้ ศิลปะ โรงเรียนวัดบางพูน สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาปทุมธานี เขต ๑
เขียนโดย นายภูษิต วันทา(วิทยากรสนับสนุนการสอน กลุ่มสาระการรียนรู้ ศิลปะ)

ไม่มีความคิดเห็น: